Synergie

Een paar weken al ben ik bezig aan het samenstellen van een artikel over jargon in de reclame op radio en tv, en de manier waarop daarmee de koopwoede van de consumisten wordt aangezwengeld. Het zal ook nog wel wat weken duren voor dat artikel publicabel is. Daarom nu eerst even een zijsprongetje, al even dieptriest: een STER-tv-spot voor Esso Synergy. En klik maar op bovenstaand plaatje voor de achterliggende ware bedoeling van Esso.

Een Franse reclametekst van Esso formuleert het als volgt: “Un nouveau look Esso Synergy pour les stations-service : une signature visuelle moderne et dynamique pour satisfaire toujours plus d’automobilistes.“. Modern dus, en dynamisch, en om steeds meer automobilisten te bevredigen.
Synergie duidt op een geheel dat meer is dan de som der delen, net zoals ze dat bij het CDA of bij Groen Links bedachten. Stop dat maar in je tank, of in je broekzak, of in nog iets anders.
Kijk eerst eens naar het spotje zelf, dat op YouTube is te vinden, en lees dan verder.

Het verhaal: een niet onbemiddelde Mercedesbezitter met een Willem-Alexanderbaardje stopt de slurf van de Esso-dieselslang in zijn limousine. Geduldig wachtend ontwaart hij op de achterbank een bloedmooi meisje en een al even bloedmooi jongetje, hand in hand met de autogordels om. Man verbleekt. Is hij de vader van dat meisje? Van dat jongetje? Ze gaan wel op chique, zo te zien. En waar is moeder? Moeders zien alles. Hoe oud is dat verliefde stelletje eigenlijk, voordat we de Wet op de Kinderarbeid erbij moeten pakken?

Een fractie later zijn de poppen aan het dansen. Meisje glundert van verlangen. Jongetje is alvast in aanvalstenue: zonnebril op, vlinderstrikje weg, bovenste overhemdknoopjes al open. Van rechts verschijnt pa in beeld. De knipoog van jongetje van over zijn zonnebrilglas heen verraadt zijn voze intenties. Waarin zal hij straks zijn slurf stoppen? Wil hij wellicht synergie gaan bewerkstelligen? Wat moet die oude man trouwens in een dancing? Het blijkt een (angst-/wens-)droom te zijn, want direct daarop richten zijn boze blikken zich weer op het jongetje op de achterbank, dat als betrapt stuurs voor zich uit kijkt. Was me dat even een vluggertje. De luxe Mercedes rijdt weg en ik snap het verhaal niet.

Waarmee ik in ieder geval bedoel te zeggen dat ik geen enkel verband zie tussen jeugdige verliefdheid en motorbrandstof. Of tussen Esso en boze vaders wier educatieve vermogens mij niet helder worden. En of ik, na het zien van dit minifamiliedrama voortaan bij de Esso met zijn jeugdig, modern en dynamisch elan ga tanken in de hoop een lekker verliefd jong stelletje op mijn achterbank aan te treffen voor een synergetische toekomst? Ik denk van niet.

Er is al genoeg om je druk over te maken, begrijp ik uit het STER-spotje. Bah.