Asocial Media

Mijn hartgrondige afkeer van asocial media als Facebook en Twitter moge inmiddels wel bekend zijn, evenals mijn pertinente weigering er deel van uit te maken. Een boycot van deze en soortgelijke media zou mij dan ook welkom zijn.
En wie schetst mijn verbazing: opeens verschenen er gisteren twee berichten in de pers die wijzen op een ommekeer, zij het met uiteenlopende  argumentaties. Gloort er licht aan het einde van de duistere tunnel?

Met dank aan Trump (en eerder al Wilders) hebben we de onzin en het gevaar van Twitter beter leren kennen. Het is, voor zover geen verkeerde of misleidende informatie, in hoofdzaak non-communicatie waar niemand beter van wordt. Het hoeft dan ook geen verbazing te wekken dat vroeg of laat de wal het schip zal keren.

Zo las ik gisteren in De Volkskrant een opvallend bericht over de Folha de São Paolo, een grote Braziliaanse krant, die het oeverloze gebruik van Facebook wil beteugelen. De motieven zijn drieërlei: Facebook trekt lezers weg van de gedrukte pers, Facebook treft de kranten met teruglopende advertentie-inkomsten, en er zijn in Brazilië verkiezingen op komst en we weten inmiddels wel hoe fake news daarin een uiterst dubieuze rol kan spelen. Het zijn niet mijn argumenten, maar het verhoopte effect is mij welkom.

Diezelfde dag publiceerde De Telegraaf, al sinds de oorlog de tetteraar van Het Correcte Nieuws, het nieuwtje dat Unilever overweegt zijn advertentieactiviteiten op Facebook en Google, ten bedrage van € 7,7 miljard ’s jaars, te stoppen, met als genoemde motieven dat deze media “verdeeldheid veroorzaken, haat zaaien en er onvoldoende aan doen om jongeren te beschermen“, zo meldt het bericht. Dat klinkt mij al beter in de oren, al is het voornemen natuurlijk in wezen iets minder nobel dan gewenst; Unilever ziet het commercieel positief effect van zijn advertenties in die media teruglopen en wil dat een halt toeroepen. Niettemin is het artikel zeer lezenswaardig.

Mijn grootste bezwaar tegen Facebook en Google is de ongebreidelde opslag van de meest uiteenlopende persoonlijke gegevens van gebruikers, inclusief surfgedrag “om u beter van dienst te kunnen zijn bij het verstrekken van op uw voorkeuren afgestemde informatie“. Daarna komt mijn tweede grote bezwaar. De hoeveelheid ongecontroleerde en vaak oncontroleerbare onzin die gebruikers menen te mogen plaatsen op Facebook en Twitter leidt tot desinformatie van lezers, tot verwarring, tot verkeerde inschattingen en beslissingen. Een derde bezwaar vind ik het oeverloze gekwek en de inhoudelijk lege berichten die over en weer gaan, die niet alleen zinloze tijdverspilling zijn, maar bovendien op beschamende wijze bijdragen aan taalverminking – en dat laatste gaat mij zeer aan het hart, zoals bekend.

Mijn hoop is dan ook dat vele andere bedrijven eenzelfde weg gaan inslaan als de Folha en Unilever. Mijn nog grotere hoop is dat ook het publiek zich van deze asocial media gaat afkeren, in eerste instantie door hun account op te zeggen (waarna je gegevens nog tot in het allutere zullen blijven worden misbruikt, dat zeker wel).

Alle beetjes helpen. Stop met die gevaarlijke flauwekul. Het Telegraafbericht van vandaag wijst in ieder geval op een half ei. Liever had ik een lege Facebookdop.
En ik ben benieuwd wat Zijlstra in tranen gaat tweeten, zeker vandaag.

En om aan te geven dat dit geen nepartikel is, heb ik een nuttige kijktip: Brandpunt+ van vanavond. De sneeuwbal lijkt zowaar aan het rollen te zijn.