Fly Corsica

In Nederland zegt men BÁstia.
Op Corsica zegt men BastÍa
In Frankrijk zegt men BastiÁ.
Dat zegt iets over de taalsituatie op Corsica.

Mijn indruk is dat ze er daar zo niet laconiek, dan toch in elk geval soepel mee omgaan. Vergelijk het met de veeltaligheid in Luxemburg en Zwitserland.

Maar over het Corsicaans, U Corsu, wilde ik het nu even niet hebben. Dit bericht gaat over de vlucht van Bastia-Poretta naar Dôle-Tavaux op 4 september. Al met al twee uren film, die ik heb teruggebracht tot een samenvatting van dik 25 minuten.
Ik zit met een dubbel gevoel. Als vlieg- (en spoor-)fanaat geniet ik enorm van dat soort reizen, maar ik ken ook de grote milieubezwaren die er aan vliegbewegingen vastzitten. Naar Amsterdam, Brussel, Parijs, Londen en Wenen zal ik het vliegtuig niet pakken, maar om op Corsica te komen is er geen redelijk milieuvriendelijk alternatief voorhanden.

Ik heb die vluchtfilm op Youtube gezet. En ter geruststelling: als je die gaat bekijken, belast je het milieu niet of nauwelijks.

Veel kijkplezier dus.

Corsica 3 van 8

Zondag 30 augustus 2020
Voor onze verplaatsing van het stadsleven in Bastia naar het landleven in Bigorno hadden we tijd genoeg, want beide plaatsen liggen op 40 km van elkaar. Tijd genoeg dus om eerst de zondagse vlooienmarkt/brocante te bezoeken die steevast plaatsvindt op het grote Place Saint-Nicolas in Bastia. Daarna konden we op ons dooie gemak het binnenland intrekken naar het landhuis in Bigorno waar wij voor vijf nachten hadden geboekt.

Van die vlooienmarkt hadden we ons veel voorgesteld, maar dat viel vies stegen. Weliswaar regende het niet (half tot zwaar bewolkt, en boven de 25°), maar er stond een straffe wind. In combinatie met coronapleinvrees waren er nauwelijks mensen en ook maar een stuk of vijf stalletjes met matig aanbod.

We moesten het dus doen met het op zich fraaie plein en een kop koffie in een van de vele stamineekes aan de rand van het plein.

Wat ook niet geheel aan de verwachtingen vooraf voldeed, was het landhuis “Nuits magiques entre mer et montagnes” in Bigorno. Noem het eerder een gîte, of liever nog een studio (staat niet op de foto hieronder) bestaande uit één kamer. Geen B&B ook, want een ontbijt zit er niet bij. Die kamer is overigens wel rijk ingericht met een aparte douche/wc/wastafel, 2 tweepersoons bedden, waterkoker, magnetron, koelkast, goed werkende wifi, heel veel stopcontacten, genoeg verlichting enzovoort. Alles heel erg schoon. Alexandre, de uitbater, kwam zelf even langs om alles met ons door te spreken.
Maar het aangekondigde terras bestond uit een tafel en zitbankje voor de deur op het betonnen platje; niks geen uitzicht op de magische zee en/of bergen dus, en het dorp Teghie, een gehucht/vlek binnen de gemeente Bigorno, is voor auto’s ontoegankelijk, want het bestaat uit steegjes en trappetjes van groffe plavuizen. Je moet de auto dus maar ergens op de doorgaande weg buiten het dorp zien kwijt te raken, een weg die op zich eigenlijk al te smal is voor twee elkaar passerende auto’s.
We zijn echter wel wat gewend, en in de wetenschap dat we hier toch alleen maar zijn om te slapen en de mail door te nemen, is het voor ons dik voldoende.

Eind van de middag zijn we nog even de schitterende omgeving gaan verkennen en met de auto 12 km naar beneden gereden, naar Ponte Nuovo, waar we de volgende dag vroeg de trein willen pakken.
Op de terugweg maakten we kennis met typische lokale landschapsversterkende elementen. Maar beren op de weg zijn we nog niet tegengekomen.

_____________________________________________________
De hele reeks:
Dag 1: 28 aug.
Dag 2: 29 aug.
Dag 3: (dit verslag)
Dag 4: 31 aug.
Dag 5: 1 sept.
Dag 6: 2 sept.
Dag 7: 3 sept.
Dag 8: 4 sept.

Corsica 1 van 8

Vrijdag 28 augustus 2020
Als je, zoals wij dat deden, al in november 2019 begint met het plannen van je zomervakantie en de nodige boekingen verricht, kun je kwalijk van een last-minutereis spreken. Het heeft zo zijn voordelen: de tarieven zijn nog relatief laag en je kunt je goed inlezen in je vakantiebestemming, teneinde er het meeste uit te halen. Nadelen zijn er ook: je weet natuurlijk niets van de weersverwachting te bestemder plaatse en sinds maart 2020 staat zo’n beetje alles op zijn kop, waardoor het maandenlang maar de vraag bleef of alles wel door zou kunnen gaan. Maar toen die laatste hobbel -noem het puur toeval- was genomen, konden we vanuit Rosoy 100 km naar vliegveld Dóle-Jura rijden om daar de nog niet zo lang geleden geopende lijnvlucht van Air Corsica naar Bastia te nemen.

Bij vlagen stortregen en amper 14 graden, maar verder verliep alles volgens plan. Van het verhoopte uitzicht op de Mont Blanc kwam niks terecht, omdat we boven een gesloten wolkendek vlogen, dat pas aan de Middellandse-Zeekust open brak.
En eenmaal geland in Bastia was het gewoon weer zonnig en tegen de dertig graden.

De huurauto, die we pas na een uur wachten (een hele rij voor ons, iedereen op 2 meter afstand en verplicht gemuilkorfd) ter beschikking kreeg, was niet de beloofde Peugeot 3008 (geweldig!), maar een Dacia Duster (ach, hoe nederig!). Niettemin voldoet die prima voor onze reisdoelen; korte draaicirkel, veel binnenruimte en vooral veel bodemvrijheid, prettig op al die smalle en matig geplaveide bergweggetjes, alsook over de oeverloos veel aanwezige verkeersdrempels, zowel in Bastia als in de berggebieden. Dat hij scheef staat, komt door de vertekening van de groothoeklens.

Het viersterrenhotel lÁlivi, vlak boven Bastia biedt alle mogelijke comfort. Goed om hier even twee nachten te kunnen acclimatiseren met de beukende golven van de zee pal onder ons terras.
Voor we alles op orde hadden en heel goed hadden gegeten en gedronken, was het middernacht. Morgen een korte trip naar de noordpunt van het eiland.
_____________________________________________________
De hele reeks:
Dag 1: (dit verslag)
Dag 2: 29 aug.
Dag 3: 30 aug.
Dag 4: 31 aug.
Dag 5: 1 sept.
Dag 6: 2 sept.
Dag 7: 3 sept.
Dag 8: 4 sept.