Corsica 8 van 8

De terugreis naar Dóle-Tavaux en door naar Rosoy was voor mij de kers op de taart. Dat lag aan het uiterst vriendelijke personeel van Air Corsica, maar zeker ook aan het mooie weer met strakblauwe lucht, als gevolg waarvan ik snel mijn gereserveerde zitplaats links wist om te ruilen voor een plek aan het raam rechts. Daarmee kreeg ik onder meer vrij zicht op de Franse Alpen, welk genoegen mij op de heenreis door de bewolking was ontnomen.

Voor we de vertrekhal betraden, moest eerst de huurauto bij Hertz worden ingeleverd, recht tegenover het vliegveld. Dat verliep uitermate soepel en snel, zeker vergeleken met de wachttijd van meer dan een uur bij het ophalen, een week eerder.
Ook het inchecken van de bagage was geen enkel probleem: per persoon gratis één koffer van maximaal 23 kilo als ruimbagae en één of twee stuks handbagage mee naar binnen. Daar werd niet zo streng op gelet. Wel op het in bezit hebben van een ondertekende verklaring ‘sur l’honneur‘ dat je de afgelopen 15 dagen geen coronaverschijnselen had gehad. Voor wat het waard is.

Het vliegtuig was maar voor de helft volgeboekt, dus plek zat. Eigenlijk was reserveren (€15 per persoon per vlucht) helemaal niet nodig geweest, maar dat weet je van tevoren niet. In feite konden we de stoel uitzoeken waar we het liefste wilden gaan zitten, als je maar als eerste wist in te stappen.

Je merkt het: ik ben niet alleen een spoorfanaat, maar ook een vliegfanaat, geniet van elke vlucht die ik maak, en zeker bij dit toestel, een ATR 72-500, is het een groot voordeel dat het een hoogdekker is, zodat je niet de hele vlucht tegen een vleugel zit aan te kijken. Het gedroomde resultaat was een fraai uitzicht vanuit de lucht op Bastia, Monaco, de Franse Alpen met uiteindelijk, op de achtergrond, de Mont Blanc.

Ik heb de hele vlucht van dik anderhalf uur gefilmd. Die denk ik te gaan terugbrengen tot een samenvatting van 20 minuten ongeveer, en die dan via YouTube aan het grote publiek prijsgeven. De omvang van zo’n film beloopt al gauw 1,5 Gb. Vandaar. Zie echter ook HIER.

Start, vlucht, landing, alles verliep vlekkeloos. De auto stond er nog. Het is op vliegveld Dóle zelfs gratis parkeren; kom daar maar eens om op Schiphol, Eindhoven, Düsseldorf, Weeze, Charleroi,…
Samen met het mooie weer in Dóle, onbewolkt en 28°, net als bij het vertrek in Bastia, maakte dat dat voor mij het dak eraf kon. Dat deden we dan ook. Opgestegen om 10:30 waren we om 14:00 weer thuis in Rosoy, 1100 kilometer verderop.

En nog wat cijfers ter afronding:
Op Corsica hebben we in totaal net iets meer dan 600 km met de auto gereden.
De vele herinneringen aan de overweldigende Corsicareis liggen verankerd in bijna 500 foto’s en meer dan 75 uur filmbeeld. Als ik daarvan een compilatie wil gaan maken van hooguit één uur, moet ik dus meer dan 98 % ongebruikt laten. Dat alleen al is een megaklus, maar als me dat lukt, is het wel de slagroom op de kers op de taart. 

_____________________________________________________
De hele reeks:
Dag 1: 28 aug.
Dag 2: 29 aug.
Dag 3: 30 aug.
Dag 4: 31 aug.
Dag 5: 1 sept.
Dag 6: 2 sept.
Dag 7: 3 sept.
Dag 8: (dit verslag)