Snikdroog

Ik sta de laatste tijd ongeveer even droog als hoe de tuin er al wekenlang aan toe is. Er vloeien geen druppels, noch water, noch inkt. En het is me daarbij te warm om me erg druk te maken over al die dingen waarover ik me zo druk maak. Onjuiste berichtgevingen (vooral via asocial media), STER-reclames (HIER in het gistvat geparkeerd), Omroep Max (als die net als avrotros nu eens “Ik vertrek” gaan doen…).
Wat mij nog wel plezier doet, is het kijken naar EO’s Rail Away, wat quizzen volgen, en morgen eindelijk weer naar Feyenoord kijken.

En zo vermaak ik me prima met mijn vrijwillige zelfquarantaine; klussen en koken in huis, waar het koeler is; eten voor vanavond uit de tuin halen: tomaten, komkommer, aardbeien, snij- en sperziebonen, kruiden, aardappelen, …; vooral veel water geven elke dag; Louki plezieren, voor zover dat mogelijk is, enzovoort.

Mijn belofte van een aantal berichten over mijn reis naar Wenen en Bratislava van vorige maand ben ik in elk geval tussen 19 en 26 juli nagekomen. Nu zit ik weer in de voorbereiding van een volgend uitstapje: eind deze maand naar Corsica, als het teminste allemaal kan doorgaan. Als ik daarvan terugben, beloof ik een paar paradijselijke afleveringen, maar vooralsnog kan ik van de vele ideeën en voorbereidselen geen artikelen maken. Dat wordt dus ergens in september.

En dan staat voor eind september nog een verslag uit Compiègne op het programma, waarover ik eerder al iets had gemeld. Dat moet een gedenkwaardig en misschien ook wel emotioneel (familie-)gebeuren worden.
En nu maar hopen dat er tegen die tijd eindelijk weer eens genoeg regen is gevallen.