Aoûtat

In het Nederlands wordt hij wel ‘oogstmijt‘ genoemd, maar die benaming is onjuist. Een aoûtat is veel kleiner, met zijn 0,1-0,3 mm is hij met het oog niet waarneembaar; een oogstmijt is dat wel. De enige overeenkomst zit in de benaming zelf, want aoûtat en oogst en de maandnamen août en augustus hebben we allemaal te danken aan keizer Augustus. Oogstmijt en aoûtat zijn wel van dezelfde mijtenfamilie.

Ze doen hun naam eer aan, die aoûtats, in ieder geval hier op het platteland. In de steden, en in Nederland, hoor je er niemand over. Maar klokslag 1 augustus begint het feest. De larfjes (onvolwassen aoûtats, die nog maar zes poten hebben) bespringen je kleren en benen en dan is het raak: ze prikken een klein gaatje in je huid -dat doet geen pijn; je merkt het niet eens- en met hun speeksel als digestief enzym maken ze een eetbaar papje van je huidschilfers, waarmee zij zich een dag of vier voeden. Ze zuigen zich niet, zoals muggen, vol met je bloed, ook al beweren sommige websites dat wel.

Eenmaal verzadigd vertrekken ze weer en worden volwassen (waarbij ze opeens acht poten hebben en zich verder voeden met wat ze op de grond vinden en verder voor hun nageslacht zorgen).


Wij zitten intussen met de gebakken peren: op de plek van hun beet vormt zich een rood puntje met een klein roze kringetje eromheen, kleiner en platter dan een muggebult, maar even irritant jeukerig. Gevaarlijk is het op zich niet, maar voor honden en katten en mensen is het aan te raden er niet de hele tijd aan te krabben, want dan kan er een open wondje ontstaan dat infectiegevoelig is. Afblijven dus, hooguit insmeren met een anti-jeukmiddel.

Ik gebruik daarvoor Onctose, samengesteld o.a. uit hydrocortisone, lidocaïne en mefenidramium. Dat is weliswaar curatief, dus je loopt achter de feiten aan, maar het werkt geweldig. Met azijn deppen helpt ook goed, en een van mijn buurvrouwen beweert dat eau-de-cologne eveneens een gewenst effect heeft, namelijk dat de jeuk een tijdje ophoudt, alleen heb ik dat laatste niet in huis, dus ik kan daaarover niet oordelen.

Preventief valt er weinig aan te doen, want die beestjes nestelen zich overal: langs je benen omhoog kruipend zoeken ze naar lekker warme, vochtige plekken waar de huid het dunste is, dus je knieholtes, je liezen, heel graag daar waar je broekband zit, je oksels; maar ook in je kleren, handdoek, beddegoed. En dan krijg je in Frankrijk het advies dat allemaal te wassen op 55° of heter. Maar dat impliceert dat je dagelijks de was moet doen op 60°, en dat je alles wat je buiten aan wasgoed te drogen hangt, meteen na droging weer moet wassen, want tijdens dat wapperen zijn de aoûtats er natuurlijk weer als vlooien opgesprongen.
De middenstand spint er garen bij door spuitbussen te verkopen, zoals Insect Écran, een spray op basis van permetrine die je op je kleding en lakens moet spuiten om allerhande insecten, waaronder aoûtats, te doden. Maar ja, een broekspijp of plooi is al licht overgeslagen en dan heb je er niks meer aan. Behalve de middenstander natuurlijk. Gewoon dus een tubetje onctose kopen; voor 5 euro heb je een tube waar je een paar jaar mee toe kunt.

Zo tegen eind september zit hun seizoensarbeid erop en is het met al die jeuk gedaan, op voorwaarde dan het dan niet alsnog muggentijd wordt.

2 gedachten over “Aoûtat

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.