Leve de ongelijkheid

Het wordt niks met al die pogingen om mannen en vrouwen als dezelfde soort te zien. Niet dat mannen er geen recht op zouden hebben als vrouwen te worden behandeld, of omgekeerd, maar alle goedbedoelde intenties ten spijt zien ze er de zin niet van in. En daarvoor bestaan er tal van aanwijzingen, argumenten en tegenwerpingen.

Ik trap maar even af met het zojuist begonnen WK-vrouwenvoetbal in Frankrijk. Gisteren was Frank Wielaard de NOS-commentator van dienst bij Nieuw-Zeeland tegen Nederland. Het begon al goed. Zijn breed ontwikkelde taalkennis ten spijt opende hij met ons welkom te heten in Le HHHHHHHHHavre. Zoiets zegt geen Fransman. Vervolgens bezondigde hij zich aan het euvel van zovele commentatoren dat ze er meer voor zichzelf zaten dan voor de kijkers: met geen woord repte hij over de omstandigheden, het weer, het veld. In plaats daarvan vertelde hij hoofdzakelijk wie er aan de bal was, alsof wij dat niet konden zien. Maar wat, naast tal van andere taalfouten van het kaliber dat/wat, hen/hun en zo, het ergste van alles was: hij had blijkbaar niet in de gaten hem dat het om vrouwenvoetbal ging. Ik zou de hele 95 minuten nog eens goed erop moeten naluisteren (doe ik niet), maar hij heeft gedurende de hele wedstrijd het woord vrouw niet één keer genoemd. Wel wist hij te melden dat deze of gene speelster door twee man werd afgestopt en dat een andere speelster één man kwijt was. Wielaard is al tientallen jaren actief bij de NOS, maar wellicht is een overstap naar de commerciëlen beter passend bij zijn taalgebruik en informatieverstrekking. Dat hij daarnaast een hekel lijkt te hebben aan het woord Nederland en het steeds maar over oranje had, is leuk om de republikeinen (m/v) onder ons op de tenen te trappen. Het ontbrak er nog maar aan dat hij over Holland begon.

In de aanloop naar dat toernooi kwam de KNVB begin deze maand met het onzalige idee de beloning in het vrouwenvoetbal gelijk te trekken met die in het mannenvoetbal. Dat is de gekheid ten top. Voetbal is geen korfbal. Als de KNVB (en de UEFA en de FIFA) iets zouden willen doen aan de normalisatie van de geldstromen, dan moesten de de beloningen in het mannenvoetbal gelijk worden getrokken met die in het huidige vrouwenvoetbal. Salarissen, bonussen, transferbedragen aan de top zouden dan niet moeten gaan voldoen aan de Balkenendenorm, laat staan aan de Matthijs van Nieuwkerknorm, maar met minimaal een factor 100 moeten worden verlaagd tot iets modaals, iets wat mensen sociaal gerechtvaardigd vinden. Maar nu doemt er een scenario op dat van vrouwen hetzelfde soort haantjes moet gaan worden gemaakt die we maar al te vaak tegenkomen bij top van de HH.Stervoetballers waarvan de media smullen als het gaat over hun verkrachtingszaken, grove belastingmalversaties en andere soorten verslavingen. Miedema, Martens, trap er niet in en laat je niet defeminiseren.

Over Matthijs van Nieuwkerk gesproken: net als Herman van der Zandt dat doet in Met het mes op tafel, spreekt Van Nieuwkerk een reeks dames rond zijn DWDD-tafel steevast aan met “Jongens!“, wat je daarvan ook moge vinden. In een soort vroegtijdige reactie daarop mat ik mij de gewoonte aan voor de klas een groep jongens tot de orde te roepen met de kreet Meisjes! Het was dan gelijk helemaal stil.

Eigenlijk heeft het allemaal niks met voetbal te maken, hoe graag ik er ook naar kijk. Wie googelt op de trefwoorden “male female brain difference” loopt tegen “ongeveer 678.000.000 treffers” aan. Dat ongeveer verrast mij nog het meest. Enkele tientallen daarvan zijn de moeite waard. Maar eentje die ik niet tegenkwam, staat mij nog goed bij. Ergens begin jaren-’90 heb ik enkele groepen studenten (m/v), zowel de jongere van de voltijdopleiding als de oudere van de deeltijdopleiding geconfronteerd met bijgaande tekening. Ik meen dat die afkomstig was uit een artikel in Scientific American, maar dat weet ik niet zeker meer.
Hoe dan ook, het doet me denken aan het schilderij “Grandma Moses goes to the Big City
” uit 1946.
Ik projecteerde die tekening op het scherm met de vraag er gedurende één minuut goed naar te kijken. Daarna schakelde ik de overheadprojector uit en vroeg ik hun die tekening na te tekenen. En ja hoor: voltijd of deeltijd, jong of oud, er kwam steeds hetzelfde resultaat uit: de studenten leverden een redelijk correcte weergave van het wegenpatroon, de lange lijnen op, maar de details waren over het algemeen een grote zooi, vergeleken bij het origineel; bij de studentes zagen we grosso modo het omgekeerde: die waren volstrekt het spoor bijster waar het ging om de paden, straten en lanen, maar huisje-boompje-beestje werden met redelijk grote precisie naar het origineel weergegeven.

Of het iets bewijst, weet ik niet, maar een aanwijzing is het wel. Pogingen om de man/vrouwongelijkheid op te heffen zijn gedoemd te mislukken, en dat hebben we niet aan Frank Wielaard te danken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.