Blundertje

In mijn lyrische bericht over 1 mei was ik helaas wat overmoedig geweest. Het bleek dat ik de 100 aardappelen had gepoot in het stukje land van een ander nabij het spoorviaduct.
Niet alleen in Nederland wonen hufters; die eigenaar, ik ken zijn naam, wetende dat ik dat had gedaan per ongeluk, freesde de aanplant rücksichtlos overhoop, waardoor alle pootaardappeltjes kapotgesneden waren. Toen ik hem daarop aansprak, haalde hij hautain de schouders op.

Maar niet getreurd. Afgelopen weekend kon ik in Ottersum alsnog een doos nieuwe kopen. Omdat het zo’n zielig verhaal was, en de nicola’s al erg ver waren gaan uitlopen, kreeg ik er nu 150, die ik gisteren in de natte, vette klei in drie rijen heb gepoot, met wat patentkali voor de betere groei. Het is het stuk grond van zo’n 23 bij 7 meter tussen de liggende balkjes; de rijen zijn met groen touw gemarkeerd.

Ik hoop er dik 200 kilo van te kunnen gaan oogsten, genoeg tot in april volgend jaar.