Mussen van het dak

De calore clamavi ad te, lector.
Terwijl de mussen van het dak vielen, kwamen we gisteren terug van vier dagen Nederland. De volgende ochtend bleken de vijf jonge zwaluwtjes vliegvaardig genoeg om het nest te verlaten waarin ze wekenlang opgepropt hadden moeten verblijven.
Maar met één ding hadden zij, noch hun ouders rekening kunnen houden: de enorme hitte van 38-40 graden overdag, die ertoe leidde dat ze zich niet, zoals twee jaar geleden, voor de meer geavanceerde vlieglessen op de dakrand konden opstellen alvorens airborne te gaan. Ze zouden aan de hete gegalvaniseerde goot hunne pootjes verbranden. Dus maar vooralsnog een plekje in de relatief koele garage gezocht – keuze te over.

Schrale troost: in Orvieto is het momenteel nog heter.

Wat mij overigens al een tijdje is opgevallen (maar misschien is het heel normaal), is dat ze al die tijd zijn uitgebroed, beschut, gevoederd en geïnstrueerd, kortom alle pre- en postnatale mantelzorg, niet door twee, maar door zeker vier volwassen zwaluwen. En ik weet ook niet eens of dat wel steeds dezelfde vier waren. Ze lijken allemaal zo op elkaar.

Misschien dat iemand mij iets meer kan vertellen over de educatieve instincten en processen van zwaluwen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.