Zwaluwen vliegen in en uit

Wonder der natuur. Vorig jaar begonnen zwaluwen in onze garage nijver aan het bouwen van een nest. Uit de vijf eitjes kwamen zwaluwtjes die te zamen nauwelijks plek hadden en na enige tijd wisten uit te vliegen. Dit jaar herhaalt zich die geschiedenis. In hetzelfde nest liggen nu vier eitjes, zorgzaam bedekt door moeder zwaluw die ons, Louki incluis, rustig door de garage laten lopen en onverstoorbaar haar broederige warmte verleent. Louki eet toch geen vlees, taalt ook niet naar vliegende vogels, dus daar hoeven ze ook niet bang voor te zijn.

Een wonder is het, ook al valt er in en om het huis voldoende aan leem, strootjes en veren te vinden. Veilig hoog tegen de balk, vlak onder de zoldering bouwen ze in no time een halfrond nest op. De hele dag vliegen ze af en aan; als de garagedeuren dicht zijn, weten ze met volle vaart door het piepkleine raampje in die deuren te sturen. Luid kwetterend overleggen ze hoe en wat te doen, en dan is het afwachten.

Toen vorig jaar begin augustus het moment daar was dat de kleintjes naar buiten konden, kregen ze de eerste dagen overduidelijk vliegles. Zittend op de rand van de dakgoot moesten ze van pa en ma leren hoe te vliegen, te zwenken en te duiken. Een prachtig schouwspel.

Vreemd genoeg hadden ze dit jaar eerst besloten tegen de volgende balk een ander nest te gaan bouwen, en wel boven op een rolletje ijzerdraad dat daar hing. Het werd een falikante mislukking: de bodem van het nest bleef als een metalen spiraal volstrekt ongeschikt om er eieren op te deponeren. Daarop besloten ze het oude nest maar op te kalefateren, er met nogal wat veren een soort donzen matras in te draperen en daarop is het goed broeden.

Over een week of wat zullen we het resultaat aanschouwen.