7 Sacramenten (1959-1966) – 1/7

Een is een. ene God alleen, ene zaligmaker en anders geen.
Twee is twee. Twee stenen tafelen die Mozes sloeg aan wafelen.
   Ene God alleen. Ene zaligmaker en anders geen.
Drie is drie. Drie patriarchen: Abram, Isaak èèèn Jacobus.
   Twee stenen tafelen die Mozes sloeg aan wafelen.
   Ene God alleen. Ene zaligmaker en anders geen.
Vier is vier. Vier evangelisten die de waarheid wisten.
   Drie patriarchen: Abram, Isaak èèèn Jacobus.
   Twee stenen tafelen die Mozes sloeg aan wafelen.
   Ene God alleen. Ene zaligmaker en anders geen.
Vijf is vijf. Vijf dwaze maagden die den Heer behaagden.
   Vier evangelisten die de waarheid wisten.
   Drie patriarchen: Abram, Isaak èèèn Jacobus.
   Twee stenen tafelen die Mozes sloeg aan wafelen.
   Ene God alleen. Ene zaligmaker en anders geen.
Zes is zes. Zes kruiken wijn die er op de bruiloft van Kana zijn.
   Vijf dwaze maagden die den Heer behaagden.
   Vier evangelisten die de waarheid wisten.
   Drie patriarchen: Abram, Isaak èèèn Jacobus.
   Twee stenen tafelen die Mozes sloeg aan wafelen.
   Ene God alleen. Ene zaligmaker en anders geen.
Zeven is zeven. Zeven sacramenten. JEZUÏETEN HEBBEN CENTEN…

Verder ging het nooit, dit potjemetvetachtige tekstje dat als een van de “stoute” liedjes wel eens te horen was op de cour van het Sint-Ignatiuscollege, gezongen door aldaar rondmediterende Ignatianen.

De cour, winter 1959-1960, genomen vanaf het dak van de tram, het rijtje urinoirs langs de muur aan de Pieter de Hoochstraat


Aan de overkant van die befaamde R.K. Lagere School stond de muur die de cour van het Sint-Ignatiuscollege aan het zicht van de buitenwereld onttrok. Mijn zeven jaar oudere broer had op die school zojuist met glans zijn eindexamen gehaald, en nu was de beurt aan mij om tweemaal daags met de fiets door het beroemde kleine groene poortje in die muur te gaan.

“Wie ’t leven willen wagen
Die komen hier bijeen
Voor grootse levensvragen
En gaan ook graag weer heen”.

Dat zijn de laatste vier regels van het eerste couplet van Het Collegelied.

Wederom een voortreffelijke school, volgens de beste tradities en kwaliteiten geleid door paters Jezuïeten. Over de periode van 1959 tot mijn eindexamen in 1966 (de rekenkundigen onder ons zullen hier iets opmerken) valt heel veel te vertellen. Boeiend, misschien, schokkend voor mij zeker, want hoeveel ommekeren vinden er niet plaats tussen je 12e en je 20 e. Ik zal dit in zeven IG-bijdragen gaan doen, waarvan dit de eerste is.

1 gedachte op “7 Sacramenten (1959-1966) – 1/7

  1. Ik ben het hiermee eens … het was een fantastische school … de Jezuïeten hebben mijn achting.
    Ik woon nu in Bergen en toevallig naast mijn buurman, Jos Bergkamp, die naast mij in de bank van Gym 2 gezeten heeft.
    Na het IG ben ik naar de Breul gegaan … superb !

Laat een reactie achter aan Boudewijn Noyons Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.