Onder meer over mij (tot 1948)

Ik ben geboren in Oss.

Is dat nu het belangrijkste om mee te beginnen? Absoluut niet, dus ik kom er elders in deze weblog nog wel op terug.

Ik stam uit een doorsnee gezin met, zoals ieder doorsnee gezin, unieke kenmerken – uitschieters naar boven en beneden.

Mijn ouders trouwden in 1933, jawel: in Oss. Moeder was daar sinds 1926 als lerares verbonden aan de R.K. Bijzondere U.L.O.-school voor meisjes aan de Arendsvlucht, de latere IMMAC-Mavo. Vader was in 1928 op avontuur gegaan naar Ons Indië en daar ook als onderwijzer werkzaam, eerst aan de “R.K. Muloschool” van de Strada-Vereeniging te Weltevreden, later aan de “R.C. Hollandsch-Indische Kweekschool” te Moentilan, gevolgd door nog enkele onderwijsbetrekkingen.

In 1933 kwam hij kortstondig met verlof naar Oss, en wel om daar te trouwen. De huwelijksreis was een enkeltje Indië (althans, zo was de planning). Daar aangekomen leefden zij in koloniale welstand en toen ook werden tussen 1934 en 1940 mijn vier zussen en mijn ene broer geboren. Alles leek zich rustig, onbezorgd en comfortabel te ontwikkelen, tot de Keizer van de Rijzende Zon in 1942 roet in het koloniale eten strooide. Moeder en de kinderen werden geïnterneerd in diverse vrouwenkampen; zij overleefden het, zij het niet geheel traumaloos. Vader werd opgeroepen “in werkelijken dienst”, daarop krijgsgevangen gemaakt en verscheept naar Birma om daar, en in Siam, tot de bevrijding te werken aan de beruchte Birma-spoorlijn. Ook hij overleefde het, maar evenmin ongeschonden.

Eind 1945 behaagde het Onze Koningin een aantal jappenkampen in Siam te hernoemen als Beatrixkamp, Julianakamp, Emmakamp en Wilhelminakamp. Deze kampen waren bedoeld om de overhaast uit Indië overgevlogen vrouwen en kinderen (want daar dreigde weer het volgende gevaar) te herenigen met de vaders van de Birma-spoorlijn die nog in leven waren. En zo geviel het dat het gezin Loonen in het Emmakamp te Ta-Muang, ten westen van Bangkok, weer werd herenigd. Bijkomend detail: het was naar alle waarschijnlijkheid daar dat ik werd verwekt.

In mei 1946 kwam moeder met 5½ kind terug in Holland en vestigde zij zich bij haar ouders. Jawel: in Oss. Vader moest vanuit Siam eerst weer naar Java terug (in mijn herinnering: om Soekarno te bestrijden, maar daar kwam dan niet veel van terecht). Pas later voegde hij zich bij de rest van de familie in de Molenstraat 42, schuin tegenover dat prachtige oude raadhuis van Oss, het huidige Museum Jan Cunen.

Op vrijdag 11 oktober 1946, te 0 uur 30, werd in het St.Annaziekenhuis te Oss geboren Leonardus Johannes Maria Loonen.

Leonardus, omdat hij als tweede zoon patronymisch correct werd vernoemd naar Leonardus Walen, de vader van zijn moeder;

Leonardus Walen (1851-1937). Links een foto uit 1936, een jaar voor zijn dood; rechts een door H. van Rossum gemaakt portret, ook uit 1936.

Johannes, naar zijn peetoom Jan van Dieten, postkantoorhouder te Ravenstein, die op 15 november 1954 bij een roofoverval door de zwarte ruiter dodelijk werd getroffen;
Maria, omdat ge in een goed katholieke traditie niets aan het toeval moogt overlaten.

 

2 gedachten over “Onder meer over mij (tot 1948)

    • Niet echt meer, nee. Daarvoor zorgden de liturgische vernieuwing (jaren-’60) voor mijn vader, en mijn verhuizing naar Venray in 1973 toen ik onder Gijsen kwam te vallen voor mij wel voor. Alle anderen hadden zo hun eigen motieven om het geloof met het wijwater weg te gooien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.