Maaslijn

Niet lang voor haar aftreden heeft Wilma Mansveld in ieder geval nog wèl iets goeds gedaan: ze heeft de middelen ter beschikking gesteld voor de elektrificatie en spoorverdubbeling van de lijn Nijmegen-Roermond, de zogenaamde Maaslijn. Wel een beetje laat, en de uitvoering zal zeker nog vijf jaar op zich laten wachten. En als het maar niet gaat als met het zuidelijk deel van de A73, het stuk Venlo-Roermond, waar de twee tunnels, bij Swalmen en Roermond, voor langdurig oponthoud zorgden en die nog steeds met de regelmaat van de klok dichtgaan: alleen al in de periode januari-maart 2016 heeft Van A naar Beter drie nachten gesloten tunnels beloofd voor “periodiek onderhoud”.


Vroeger, ja vroeger, tussen 1982 en 2002, reed er de Ardennen-express van Zandvoort naar Luxemburg vv., gecombineerd met de Valkenburg express. Via Boxmeer, nota bene“, schreef ik in mijn artikel België spoort niet in de serie Belgje pesten. Maar die tijd van vreugde is al lang passé.
Met oude, inmiddels afgedankte Plan-U-rijtuigen, vergekijkbaar  met de dieselhondekoppen, die nu toch weer uit de mottenballen worden gehaald omdat NS materieel tekort komt, en later met modieus opgeleukte Veolia-treinstellen boemel je sindsdien over het traject dat in oorsprong was bedoeld om de kolen uit Onze Staats Mijnen naar de bewoonde wereld te transporteren. Passagiersvervoer was bijvangst. Bijgaande nostalgische foto van drie treinstellen op station Boxmeer is uit 1985.

Over de historie van de Maaslijn, van het traject en de erlangs gebouwde stations, zoals het station Boxmeer hier rechts, valt veel te melden. Ik doe dat verder niet hier, want Wikipedia legt voldoende feiten en bronnen bloot, te beginnen met het -uitgebreide, doch niet geheel geactualiseerde- artikel over de spoorlijn Nijmegen-Venlo.

Achtereenvolgende kabinetten hebben er sinds de jaren-’60 van alles aan gedaan om niets aan de huidige Maaslijn te verbeteren. Eerst door de kolenmijnen te sluiten, waardoor de lijn economisch minder interessant was, toen door met Spoorslag-70 de dienstregeling zo aan te passen dat hij ook voor reizigers -veelal studenten die naar Nijmegen of Venlo spoorden- minder interessant werd, vervolgens door een gelikte A73 (Nijmegen-Roermond, met aansluiting op de A2 Amsterdam-Maastricht) aan te leggen, met alle milieuellende van dien en de tunnelellende op de koop toe, met als lokkertje dat je met de auto sneller van A naar Beter (bv. van Alverna naar Belfeld) kon rijden dan met de trein.

En nu opeens, althans in 2014, besluit Mansveld de deur op een kier te zetten voor verdubbeling en elektrificatie, waardoor er Intercity-treinen tussen Nijmegen en Roermond kunnen gaan rijden. Met haar futuristische aanpak zal dit stuk van Zuidoost Nederland nog bereik- en bereisbaarder worden.

Zal wel. Ik herinner mij dat de PSP-afdeling Land van Cuijk begin jaren-’80 een actie ondernam ter bespoediging van diezelfde verdubbeling en elektrificatie van diezelfde Maaslijn. Een door honderden mensen ondertekende petitie werd aan NS en lokale overheden overhandigd. Ik meen me te herinnen dat ik het was, anders deed ik het in commissie, die bij de opstelling van het PSP-verkiezingsprogramma voor de Provinciale Staten 1982-1986 een amendement kreeg aangenomen om deze Maaslijnwens op te nemen in het hoofdstuk Verkeer en Vervoer.

We zijn nu bijna 35 jaar later en leven in de wetenschap dat het zo rond 2020 misschien realiteit wordt op deze drukste en meest intensief bereden enkelsporige spoorlijn in Nederland (bron: publicatie provincie Limburg, ook zonder Mansveld.

Laat het een schrale troost zijn dat het in Drente en Oost-Groningen misschien nog droeviger is gesteld.