¿Sevilla? Groen en blauw

Als verstokt republikein wil ik niet te lang stilstaan bij de vele sinaasappels die je overal in Sevilla in de publieke ruimte tegenkomt, maar ze vielen me wel op.
Meer geboeid was ik door twee andere prominente kleuren in de stad: groen en blauw, de eerste min of meer natuurlijk, de tweede min of meer kunstmatig.

Het groen manifesteert zich in de vele aanplant van bomen en struiken, jonge en heel oude. Natuurlijk wil een en ander wel groeien en bloeien in een klimaat als dat ter plaatse. Folders beweren dat Sevilla de warmste stad van Europa is. Daar valt overigens wel wat op af te dingen: toen wij vertrokken was het in Boxmeer/Eindhoven blauwe lucht en 20°; bij aankomst in Sevilla troffen we zwaar bewolkt weer aan, regenval en niet meer dan 13°. Dat herstelde zich later die week wel in temperaturen tussen 27 en 29, maar dat was het in Rosoy en Boxmeer ook. Dat alles neemt niet weg dat Sevilla als “ville fleurie” heel prettig overkomt met al die bomen en plantenbakken.
Hoogtepunt vond ik het schitterend aangelegde Parque Maria Luisa tegenover het Plaza de España, een oase van rust in een drukke stad. (Kleine linguïstische twijfel: moet je nu de of het Parque en Plaza schrijven?). Maar de veel te veel auto’s verpesten daarbij natuurlijk wel het klimaatvoordeel van al dat groen. Nog meer paardenkoetsen en een uitgebreider OV zouden er wat aan kunnen doen; nu wurmen zich onophoudelijk auto’s door de steegjes van de binnenstad en lijden de grotere verkeersaders aan een vervoersinfarct. Tja, in andere grote steden is het niet veel beter gesteld. Ik zie ze in Sevilla niet 1-2-3 de oude binnenstad autovrij maken.

Het blauw hebben mensen aan al dat groen toegevoegd. Het manifesteert zich in de vele blauwe tegels tegen muren, op vloeren, op pilaren enzovoort. Dat fraaie (dat is subjectief, maar hun veelvoud is objectief waarneembaar) tegelwerk was mij al eerder opgevallen in Porto, toen ik dacht dat het iets typisch Portugees betrof, maar ook Andalusië blijkt er patent op te hebben. Sterker nog: Portugal heeft deze kunstvorm uit Andalusië geïmporteerd. Echt Delfts Blauw zul je niet meer zo veel overal in een stad tegenkomen, maar het bestond destijds wel op het Iberisch schiereiland.
De kunstvorm heeft in hoofdzaak een decoratieve functie; het plakken van blauwe tegels onder tegen je balkonvloeren dient geen enkel praktisch doel, soms ook een commercieel om als een soort keramische bill boards artikelen aan te prijzen. Vanwege de rijke variëteit en de kunstzinnigheid van deze Azulejos reik ik er hier nog een paar aan uit Sevilla.
Gaat dat zien.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

______________________________
Vorig bericht: ¿Sevilla Vlaams?
Volgend bericht: ¿Sevilla? ¡Róterdam!

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.