3-6-9?

Mijn artikel van 25 januari over ons dagelijks zoutverbruik bleek wat reacties van onbegrip op te leveren. Vandaar een poging om zin en onzin van elkaar te scheiden.
Een beetje jammer is dat wel, maar niettemin…

Dat artikel had, zeg maar, de allure van de rubriek De speld die regelmatig op de laatste pagina van De Volkskrant verschijnt: een satire op actueel nieuws die het midden houdt tussen een knipoog en een opgestoken vingertje (wijs- of middel-).

In mijn artikel was in ieder geval niet fake: de meldingen over het gemiddeld zoutverbruik (9), het gewenste (6) en het na te streven verbruik (3), alsmede de verwijzing naar de failliete Kijkshop. Verder is de verwijzing naar het Franse boerenprotest een evidente parodie op het recente genuil en gehuil van Franse vissers over de Nederlandse pulsvisserij.

Wel fake was natuurlijk het verhaal over de precisieweegschaal en het advies die elke ochtend scrupuleus te hanteren, alsmede de ten tonele gevoerde ambtenaren van Economische Zaken en van Volksgezondheid Welzijn en Sport. De genoemde grammen en percentages zout in voedingsmiddelen zijn overigens niet ver bezijden de waarheid.

Kortom: het artikel is slechts dan, maar niet uitsluitend, goed te interpreteren als je op de hoogte bent van de actualiteit. Mijn reflectie daarop was tamelijk ongezouten.

 

1 gedachte op “3-6-9?

  1. Tot nu is het immer durch und durch serieusheid wat je schrijft met achtergrond van je studie en vak, je autodidactische verrijking en je scherpzinnige blik.
    Als je echter soms of toe en af wilt persifleeren*) moet ik argwanenderwijze om de drommel uitkijken er mooi niet in te vliegen.

    *) Persifleren – Op eene fijne wijze bespotten, beschimpen, belachelijk maken, voor den zot of voor den gek houden. J.H. Van Dale, 1e druk 1872.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.