Verdriet

Het verdriet van België heeft zijn reprise gekregen. De draken die de duivels verslaan, iets wat maar weinigen hadden voorzien.
Dan boffen we nog dat Nederland ditmaal niet van de partij was, want een dergelijke afgang had ons net zo goed kunnen overkomen, en dan waren de rapen gaar geweest.

Ook bij mij waren de Belgen zo’n beetje de vervangknuffels, zoals de IJslanders masochistisch de sympa’s waren geworden nadat ze Nederland tot tweemaal toe in de kwalificatieronde hadden verslagen.

Ik had van de Belgen meer gehoopt en ook verwacht.
En, in tegenstelling tot veel commentatoren, beschouwde ik Axel Witsel als de onbetwiste beste speler van het team tijdens dit EK. De statistieken geven mij daarin gelijk: van de 246 passes van zijn voet kwamen er 233 goed aan, een succespercentage van 95%, volgens de UEFA-site. Kom daar maar eens om. Maar ook gevoelsmatig, ook zonder bal: hij bevond zich steeds daar waar het te doen was, in het centrum van de actie, zoals we dat ook kennen van Pirlo, Zidane, Van Hanegem. Een genot om naar te kijken. Jammer alleen van die afzichtelijke en ontsierende tatoeage op zijn arm. Wat er nog meer aan deze Rode Duivel is gemutileerd, kunnen we gelukkig niet zien.

Slechtste speler van het team: Kevin de Bruyne. Een fantastische voetballer, weet ik, die er dit toernooi werkelijk niets van bakte. De UEFA-site dicht hem nog een slagingspercentage van 79 toe: 169 van zijn 215 passes kwamen goed aan. In mijn beleving was het nog niet eens de helft. Leverde verdwaalde voorzetten af als hij beter zelf had kunnen schieten; ging voor eigen geluk met een mislukt schot als hij beter had kunnen afspelen of voorzetten.
Toegegeven, zijn blanke armen geven hem een optisch voordeel boven Witsel, maar geheel in lijn met de werkelijkheid staat De Bruyne bijkans van nature het schaamrood op de kaken.

Dick Advocaat kreeg op het EK2004 heel Nederland over zich heen toen hij tijdens de wedstrijd tegen Tsjechië Arjen Robben wisselde. Marc Wilmots heeft het bij mij verbruid door tijdens het EK2016 Kevin de Bruyne steeds maar weer de volle speeltijd te gunnen.

Vervlogen is mijn droom van een EK-finale België-IJsland. Europa op z’n kop, net als in het dagelijks leven. Gelukkig staat het speelschema niet toe dat het wel weer Frankrijk-Duitsland gaat worden, net als in 1870, 1914 en 1940. Want bij voetbal weet je dan wel wie er gaat winnen.

 

 

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>