Voor boer en tuinder

Wie dit jaar op het land, in de tuin of in/op de vensterbank probeert een goede oogst uit de moestuin te halen, weet er ongetwijfeld alles van: het is, zowel in Nederland als in Frankrijk, een moeilijk jaar met zeer wisselende resultaten. De grote boosdoener: het weer.

 

Het afgebeelde KNMI-staatje jokt een beetje, althans, het geeft de metingen in De Bilt weer. Het Randstaddenken. In Zuid-Oost-Nederland was juli veel heter, en in Rosoy al helemaal: wekenlang tussen de 32 en 40 graden overdag. Daar valt op den duur niet tegenop te sproeien.

Globaal gesproken waren dit jaar tot nu de verschillen tussen Nederland en Frankrijk overigens niet zo groot: maart-april te koud en juli te heet en te droog. Ondanks het vele extra werk (binnen of in kasjes opkweken, later wel tweemaal per dag water geven) was het resultaat maar magertjes.

Helemaal niks: de snijbonen kwamen niet eens op; vermoedelijk te vroeg de boontjes in de grond gestopt. Hetzelfde geldt voor de rucola en de kervel: te vroeg gezaaid. Kropsla, diverse soorten, verlept en verdroogd. Tuinbonen helemaal opgevreten door zwarte luis. Perziken (nectarines): geen vrucht te bekennen.

Bijna helemaal niet: de sperziebonen; minder dan de helft kwam op en geeft nu maar bitter weinig opbrengst. Wel mooie haricots nains en heel lekker, overigens. Aardbeien lijken het goed te doen, maar er zit maar weinig echt helemaal rijp fruit aan.

 

Redelijk: de kapucijners (in tegenstelling tot vorig jaar!); de zwarte bessen, frambozen en zelfs de appelbomen, waar vorig jaar helemaal niets aan kwam; bijna waren ook die verdroogd, maar met regelmaat emmers water er omheen leegkiepen en uiteindelijk nogal wat regendagen in augustus deden de appeltjes mooi rood kleuren en, hoewel het nog wat vroeg is, lijkt het erop dat ze gezond, onaangetast en lekker zijn.

Heel goed: de kerstomaatjes, de uien, de komkommer (nauwgezet bewaterd tot ze zowat in een modderbad stonden) en in de kruidenkasjes de lavas, munt, bieslook en peterselie. Ook de wijnperzik, in tegenstelling tot de gewone perzik, lijkt een goede oogst te gaan geven. Nog even geduld aub.
En niet te vergeten, voor het eerst geprobeerd, de rode peper. 

Dat is een verhaal apart. Vorig jaar had ik groene pepers. Die deden het goed, maar ik vond ze niet pedis genoeg. Dus nu maar bij wijze van experiment dit jaar cayenneplantjes gekocht. Cayennepeper, of Spaanse peper, of rode peper, of Lombok pedis, het is van hetzelfde laken een pak. Chilipeper lijkt een verzamelnaam te zijn voor vele soorten hete peper.
Het procédé is nogal simpel: koop een paar plantjes bij een tuincentrum, kweek die binnen op tot de grond buiten warm genoeg is (15º of zo minstens) en plant ze dan uit. Normaal water geven. Na enige tijd komen er kleine, witte bluumkes in en niet veel later, het is dan augustus, groeien er vanzelf pepertjes aan. Eerst groen, maar na verloop van tijd kleuren ze rood.
Zijn ze eenmaal helemaal rondom en van boven tot onder rood, dan pluk je ze met steeltje en al af, rijg je er een paar aan een nylon of ijzeren draadje (door het steeltje steken – niet door de vrucht zelf) en hang je ze te drogen. Nooit in de koelkast bewaren (schimmel en rot) en ook nooit invriezen (worden slap en verliezen hun pittigheid). Gewoon aan de lucht drogen en als ze goed droog aanvoelen, kun je ze lang in een glazen potje met deksel erop bewaren. De zaadjes zijn het scherptst van smaak; als je die verwijdert, had je net zo goed groene pepers kunnen telen, of een potje zwarte peper bij de Colruyt kunnen kopen, daar is ook smaak noch kraak aan.
En mocht je vinden dat we er maar weinig aan de waslijn hebben hangen, zo nodig ik je uit één klein zaadje ervan even op je tong te komen leggen. Dan houd je voor de rest van de dag wel je mond. Bovendien zitten er nog veel meer aan te komen.

Tot besluit nog het verhaal van de aardappelen. Mijn geweldige oogst nicola’s van vorig jaar (eind september oogstte ik 170 kilo) maakte het mij mogelijk er tot begin augustus van te eten. Dit jaar zag ik van een aardappelveldje af om fysieke redenen, maar achteraf was dat maar goed ook: het is voor de aardappel een vervelend jaar qua klimaat. Ik hoor het van dorpsgenoten hier, maar ook van professionele boeren in Nederland. Ze willen dit jaar niet. Wat er te koop is, zijn importnicola’s uit Israel, maar die hoef ik dus niet. Misschien kan ik in september of oktober nog wel 50 of 100 kilo uit Nederland weghalen, maar de prijs zal er naar zijn. Net als die van de Nederlandse snijbonen momenteel, weet mijn kwaliteitsgroenteman uit Boxmeer te melden.

Wie met de seizoenen mee leeft, moet niet zeuren, maar aanvaarden dat het ene wel en het andere niet doet wat je ervan verwacht.
Alles heeft zijn tijd – alles heeft zijn prijs.

 

 

One thought on “Voor boer en tuinder

  1. Hoi Nard
    Dat was een lastig tuinjaar. Bij mij viel het nogal mee. Ik moest wel vaak en veel water geven. en over mijn Perenboompje ben ik zeer tevreden: 15 peren. Het hadden er 18 kunnen zijn als niet de glaszetters bij het plaatsen van een nieuwe ruit er 3 hadden afgestoten (konden ze niets aan doen).
    Geniet van je oogst!
    PS kan ik ook een plaatje van mijn perenboom sturen of kan dat alleen per e-mail?

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>