Onze ogres

Op III Gym plakte ik in mijn schoolagenda begin februari 1963 bijgaande foto die ik uit een krant had geknipt, in plaats van op die plek mijn huiswerk te noteren. Onze ogres venus de Hollande (Elf menseneters uit Nederland gekomen). Met al zes jaar Frans in mijn schoolbagage lukte het me aan die schandaleuze titel toe te voegen: “ont battu Reims 0-1″, want dat was de uitslag op 6 februari 1963 in Parijs. Bij de return op 13 maart (1-1) was ik een van de 65.000 toeschouwers en dat was de allereerste keer dat ik in De Kuip kwam, samen met Michel door mijn vader vanuit Amsterdam naar Rotterdam vv. gereden. Van de wedstrijd zelf kan ik me eigenlijk niets meer herinneren; van de geweldige sfeer in die bomvolle Kuip echter des te meer.

De agenda heeft het al vele jaren geleden geschopt tot het ronde archief, maar in het kader van mijn medewerking aan het in de maak zijnde Feyenoord-XXL-boek, waarin mijn DDR-avontuur een plek zal krijgen, wilde ik per se ook die Reims-wedstrijden en vooral die beruchte mensenetersfoto weer ter beschikking hebben. Oeverloos gegoogled, tot ik uiteindelijk succes had bij delpher.nl met zoeken op trefwoorden ‘Feyenoord’, ‘menseneters’ en ’1963′. De foto bleek te zijn gepubliceerd in dagblad De Tijd-Maasbode, de krant waarop wij thuis waren geabonneerd. De redactie van het XXL-boek spoorde mij aan te zoeken naar de originele Franse bron, enerzijds omwille van een betere scan van de foto, anderzijds om de oorspronkelijke Franse tekst te pakken te krijgen, waarvan ik hun meteen ook beloofde een Nederlandse vertaling te bezorgen. De speurtocht naar nummer 81 van Sport & Vie uit 1963 leverde al vlot een drietal aanbiedingen op Ebay op, waarvan eentje wat gunstiger geprijsd en ook binnen een week per post in de bus ontvangen. De kwaliteit van de beruchte foto bleek inderdaad aanmerkelijk beter, dus alleen daarom al was de aanschaf de moeite waard.

De chocoladekop bij het artikel, waartoe zelfs De Telegraaf zich niet zou verlagen, bleek bij lezing van de tekst echter als een tang op een oud wijf te slaan. Het hele verhaal was in feite een becommentarieerd interview met Elek Schwartz, de toenmalige bondscoach van het Nederlands elftal, die als tot Fransman genaturaliseerde Hongaar over voldoende kennis van zowel het Franse als Nederlandse voetbal beschikte. Zijn vakkundige boodschap was helder: Reims moet oppassen Feyenoord te onderschatten, gelet op de voortreffelijke kwaliteiten van de Rotterdamse spelers en hij concludeerde dat de wedstrijd in Parijs wel eens op een Reimse deceptie zou kunnen uitlopen. Hij kreeg gelijk. Het commentaar bij het interview sluit daar naadloos op aan: Feyenoord is hofleverancier van het Nederlands elftal, de spelers zijn atletisch, technisch en tactisch van hoog niveau, en, een beetje met de haren erbij gesleept, zet het artikel er nogal erg zwaar op in dat de Feyenoorders gemiddeld 4 centimeter langer zijn dan hun Franse opponenten. Alsof je daarmee een gewonnen wedstrijd speelt.
De waarschuwing echter dat Kruiver een “danger public” is, een gevaar voor iedereen, was echter geheel op zijn plaats: hij scoorde in de terugwedstrijd in Rotterdam de 1-0, die uiteindelijk Feyenoords succes in het tweeluik zou betekenen. Op de foto hiernaast (bron: Anefo) is het overigens Pieters Graafland die in die wedstrijd een doelpoging van Raymond Kopa onschadelijk maakt.

Deze terugblik op wedstrijden van 52 jaar geleden is allerminst bedoeld om de belabberde reeks te verbloemen die Feyenoord nu de afgelopen weken op de mat heeft weten te leggen. Geef de trainer maar de schuld, of de zo vele spelers die ver onder hun niveau acteerden.

Elek Schwartz had het bij het rechte eind met zijn analyse van destijds. Maar de Feyenoorders waren alles behalve menseneters. Toen niet, in 1963, en nu nog steeds niet.
Dat wilde ik nog even hebben gezegd.

 

3 thoughts on “Onze ogres

  1. feyenoord … in 1964 speelde nederlands elftal tegen engeland .. Coen Moulijn maakte volgens mij het winnende doelpunt , ik stuurde een kaartje naar Coen Moulijn Rotterdam ..en kreeg een foto van feyenoord elftal (op het kaartje had ik geschreven , zoiets als “die Coen kan er wat van .. groeten van een DWS supporter ” .. )
    kaartje heb ik nog .

    • Als ik me niet vergis, was het een avondwedstrijd in het Olympisch Stadion die ik op de radio live beluisterde. En vaagweg meen ik dat Moulijn van links naar binnen trok en met rechts een boogbal hoog in de verre hoek schoot. Uitzonderlijk, als het allemaal klopt.

  2. In de derde klas van het IG (1962-1963) brak er een ware vete uit tussen Feyenoord- en Ajaxsupporters, zozeer zelfs dat de schermutselingen die hieruit voortkwamen het karakter kregen van hooliganisme. Een en ander was de belangrijkste oorzaak van het grote aantal zittenblijvers dat jaar. Ik was Ajaxsupporter. Zo herinner ik mij dat jij op een keer een grote poster van Henk Groot, die als een soort ‘playmate van de maand’ in de Panorama was verschenen, van mij hebt afgepakt en vervolgens hebt verbrand(!). De as-restanten kreeg ik overhandigd in een glazen potje. Uit kwaadheid heb ik toen dat potje as over jouw kop uitgegooid. Soms, als ik zwaar getafeld heb, moet ik hier nog wel eens aan denken.
    Huub.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>