Vide-grenier 2014

Op 18 mei was het weer zo ver:
de jaarlijkse vide-grenier in Rosoy. Een mengelmoes van sociale onderonsjes en van je oude spullen zien af te komen. Stralend weer, weinig wind en redelijk warm, dit keer, zodat we zonder problemen met onze handel op straat konden staan, in plaats van binnen in de garage, zoals vorig jaar.

Heel veel valt er in Rosoy niet te beleven: elk jaar met 14 juillet wat festiviteiten die beginnen bij het Monument aux Morts (14-18), een bos bloemen leggen en naar de lokale fanfare luisteren met een uitvoering van de Marseillaise in zeer wisselende kwaliteit, en vanaf dan tot diep in de avond bijeen aan lange tafels om oeverloos lang te eten en te kwebbelen en alles met geestrijk vocht te bedruppelen.
Daarnaast organiseert Rosoy jaarlijks een vide-grenier, een soort brocante, net als zeer veel steden en dorpen in de wijde omgeving. In Rosoy valt dat meestal op een zondag rond half mei. De oorspronkelijke bedoeling is dat je oude troep van zolder gaat opruimen en die op straat voor afbraakprijsjes te koop aanbiedt. Er zijn, onder de ± 50 exposanten, echter ook professionals die aan ambulante handel doen en er is de onontbeerlijke centrale plek, buffet/buvette genaamd, waar vanaf halverwege de ochtend tot in de avond het frietvet walmt, de barbecue hevig staat te roken, de fusten zijn aangeslagen en de kurken van de flessen gaan.
Vaak, niet altijd, is de friet slap en nog kleddernat (maar de mayo is gratis!) en zijn de worsten aan één kant nog rauw, aan de andere kant zwartgeblakerd, maar goed, wij staan pal voor ons eigen huis en kunnen dus makkelijk binnen voor onze ravitaillering zorgen.

Wij doen er, vanaf 2000, elk jaar aan mee. Om van spullen af te komen waarvan we bij nader inzien vinden dat we er toch niks meer mee doen (een houten slee, een hoop glas- en aardewerk, overtollig gereedschap, muntjes uit het vooreurotijdperk, oude camera’s en computeronderdelen, tierelantijntjes -hier bibelots geheten-, soms ook spullen die we apart uit Nederland hebben meegenomen, zoals pakjes stroopwafels van AH en zilveren 5-Euroherdenkingsmunten.

Een substantiële aanvulling op het pensioen levert het allemaal niet op. Meestal, ook dit jaar, blijven we zo tussen de 100 en 150 euro omzet hangen, waarvan een deel meteen weer wordt omgezet in croissants, friet, en echt onmisbare dingen die je bij een ander in de kraam ziet liggen, of die gewoon leuk zijn voor de heb. Er zijn er die beduidend meer scoren, er zijn er ook die om 6 uur ‘s ochtends al beginnen op te bouwen en eind van de middag voor een totaal van 18 euro hebben verkocht. En dan toch nog spreken van een geslaagde en reuze gezellige dag.
Want in feite is die gezelligheid datgene waar de honderden passanten op afkomen. Eindeloze kletspraatjes, kennissen ontmoeten, afspraakjes maken, netwerken in de ruimste zin des woords. En een bijkomend groot compliment: er wordt nauwelijks iets kapotgemaakt en er wordt absoluut niks gejat.

Daags erop (bekaf, spierpijn, verbrande nek en het meeste weer naar zolder moeten sjouwen voor  volgend jaar) met de aanhanger naar de déchetterie om al die dingen nou eindelijk maar eens weg te flikkeren die we toch al jarenlang niet verkocht krijgen.
De Dauphine was overigens niet te koop (ja, dat is ze wel, maar pas na mijn dood), maar fungeerde als een ideale trekpleister waar heel wat publiek naar kwam kijken. Window dressing in de voortuin dus.

 

 

One thought on “Vide-grenier 2014

  1. Ja, ik kan me voorstellen dat het een jaarlijks hoogtepunt is. Gezellige foto’s ook. En dat je een slee nauwelijks nodig hebt bij jullie kan ik me voorstellen. Dat is bij ons in de Savoie wel anders, vooral nu er kleinkinderen zijn. Zo’n mooie houten slee als die wij vroeger thuis hadden kon ik niet meer vinden, dus hebben se er gewoon een van de Hema.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>